Jąkanie się i zacinanie

niesmialosc

Kup Książkę

Mimowolne powtarzanie jakiegoś dźwięku, słowa lub sylaby nazywamy zacinaniem się. Natomiast niezdolność wymówienia chociażby jednego całego słowa nazywamy jąkaniem się, które stanowi ostrzejszą formę zacinania się. Obydwie nieprawidłowości są poważnym, lecz zaburzeniem korygowanym mowy.

U połowy ponad osób zacinających się objawy pierwsze wystąpiły w wieku czterech albo pięciu lat. Źródła ich zazwyczaj mają charakter psychologiczny. To są symptomy społecznego nieprzystosowania, u którego podłoża leży lęk, poczucie niższości, bezradności lub kontrola nadmierna ze strony rodziców.
 

Nie jest łatwa korekcja tej wady, jest jakkolwiek możliwa. Potrzeba tu dużo zrozumienia i cierpliwości. Podają psychologowie rodzicom następujące, reguły proste postępowania:

  • Dziecku nie dokuczaj.
  • Nie zwracaj uwagi mu na jego sposób mówienia.
  • Nie nalegaj, by mówiło dziecko w określony jakiś sposób.
  • Nie przerywaj dziecku, kiedy opowiada coś czy relacjonuje.
  • Nie zbijaj dziecka z tropu wymaganiem, by prośbę każdą rozpoczynało od słowa „proszę”.
  • Spróbuj dziecku pomóc uporać się z lenkami i poczuciem nieadekwatności.
  • Wzmacniaj poczucie w nim pewności siebie.
  • Staraj się jego uwagę odwracać od sposobu mówienia, uważnie słuchając tego, co mówi, a nie jak mówi.

 

 

O utrwalonym dzieci nawyku zacinania się mogą z pomocy skorzystać logopedy. Wówczas dokonuje się pełnego badania dziecka i jego aparatu mowy. Obejmuje terapia ćwiczenie najtrudniejszych dźwięków, lekcje wymowy poprawnej i rozwiązywanie emocjonalnych problemów. Przeprowadza się z rodzicami wywiad i pomaga im w rozumieniu przyczyn trudności dziecka.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Psychologia Dzieciństwa i oznaczony tagami , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.